Η Κρήνη Μοροζίνι (Λιοντάρια)

Η Κρήνη Μοροζίνι (Λιοντάρια)

Σημείο συνάντησης για ντόπιους και επισκέπτες, η πολυφωτογραφημένη Κρήνη Μοροζίνι (Λιοντάρια) εγκαινιάστηκε στις 25 Απριλίου 1628, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Μάρκου, με σκοπό να λύσει το πρόβλημα της λειψυδρίας στο Ηράκλειο.

Με πρωτοβουλία του Γενικού Προνοητή της Κρήτης, Φραντσέσκο Μοροζίνι, σχεδιάστηκε μέσα σε 14 μήνες ένα δίκτυο ύδρευσης με δεξαμενές και αγωγούς, μήκους περίπου 15 χιλιομέτρων. Το δίκτυο συγκέντρωνε το νερό από τις πηγές του όρους Γιούχτας, διερχόταν από μια γέφυρα με τρεις αψίδες και τροφοδοτούσε την Κρήνη Μοροζίνι.

Μοτίβα της θάλασσας

Το νερό έτρεχε από το στόμα τεσσάρων λιονταριών, που τοποθετήθηκαν στο κέντρο της κατασκευής και κατέληγε σε οκτώ λοβούς, δίνοντας την δυνατότητα σε περίπου 40 άτομα (πέντε ανά λοβό) να βουτάνε ταυτόχρονα τα δοχεία τους στην δεξαμενή. Για την διακόσμηση της κρήνης, επιλέχθηκαν μοτίβα της θάλασσας (δελφίνια, ιππόκαμποι, θαλάσσιοι δαίμονες και άλλες μορφές βγαλμένες από την μυθολογία).

Πάνω στην μαρμάρινη λεκάνη που ακουμπάει στην ράχη των λιονταριών υπήρχε ένα μεγάλο άγαλμα του Ποσειδώνα, που δεν σώζεται σήμερα. Σύμφωνα με μαρτυρία Άγγλου περιηγητή, το άγαλμα βρισκόταν στην θέση του τουλάχιστον ως το 1739. Είχε υποστεί, όμως, σημαντικές φθορές.

Η Κρήνη Μοροζίνι στα χέρια των Τούρκων

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η μορφή του μνημείου αλλοιώθηκε. Οι κατακτητές πρόσθεσαν στην Κρήνη Μοροζίνι μαρμάρινες κολόνες και κιγκλιδώματα. Κατέστρεψαν τα ανάγλυφα, τοποθέτησαν βρύσες και «βάφτισαν» την κρήνη «Σιντριβάνι Αμπντούλ Μετζίτ».

Αποκατάσταση

Το 1900, το μνημείο απέκτησε ξανά την αρχική μορφή του (με εξαίρεση το άγαλμα του Ποσειδώνα, που είχε καταστραφεί), με το δημοτικό συμβούλιο Ηρακλείου να αποφασίζει «ίνα το εις την πλατείαν Αμπάρ Αλτί ενετικόν αναβρυτήριον αποκατασταθεί εις την αρχικήν του κατάστασιν, αφαιρουμένων των προσθέτων στηλών και κιγκλιδωμάτων, άτινα είναι μεταγενεστέρας εποχής και το ασκημίζουν».

Διαβάστε επίσης